Blog

Er is een periode geweest waarin ik dacht dat kracht iets was dat je moest bewijzen. Dat je het leven móest dragen, glimlachend, sterk, altijd beschikbaar, altijd “oké”. Lange tijd werkte dat ook. Of nou ja, het leek te werken.. Het begon heel subtiel. Niet met een klap, maar met kleine barstjes.. Een vermoeidheid die niet meer wegging.. Een irritatie die sneller kwam dan vroeger..

Dat vreemde, soms pijnlijke moment waarop een opmerking of handeling van een ander ineens keihard binnenkomt. Iets wat ons allemaal wel eens raakt: wat gebeurt er met je als iemand iets naars zegt of doet? Hoe beïnvloedt dit je, en hoe kun je hiermee omgaan?

Wellicht ken ook jij dit gevoel: altijd bezig zijn met het behagen van anderen, altijd ja zeggen, zelfs als je innerlijke stem zachtjes fluistert (of zelfs hard schreeuwt) dat je ‘nee’ zou willen zeggen... Dit was ook het verhaal van Marloes. Jarenlang had ze de neiging om haar eigen behoeften weg te cijferen ten gunste van de wensen van anderen. Ze had het gevoel dat haar eigen welzijn altijd op de achtergrond stond. Ze was de allesdoener, de zorgzame...

Anne was vijf jaar en haar wereld bestond uit pure emoties. Verdriet liet haar tranen stromen zonder schaamte, maar terwijl ze opgroeide…