Blog

Er is een periode geweest waarin ik dacht dat kracht iets was dat je moest bewijzen. Dat je het leven móest dragen, glimlachend, sterk, altijd beschikbaar, altijd “oké”. Lange tijd werkte dat ook. Of nou ja, het leek te werken.. Het begon heel subtiel. Niet met een klap, maar met kleine barstjes.. Een vermoeidheid die niet meer wegging.. Een irritatie die sneller kwam dan vroeger..

Er zijn van die dagen dat je agenda vol staat met mooie plannen… en je lichaam besluit: “Leuk hoor, maar wij gaan even iets heel anders...

Wellicht ken ook jij dit gevoel: altijd bezig zijn met het behagen van anderen, altijd ja zeggen, zelfs als je innerlijke stem zachtjes fluistert (of zelfs hard schreeuwt) dat je ‘nee’ zou willen zeggen... Dit was ook het verhaal van Marloes. Jarenlang had ze de neiging om haar eigen behoeften weg te cijferen ten gunste van de wensen van anderen. Ze had het gevoel dat haar eigen welzijn altijd op de achtergrond stond. Ze was de allesdoener, de zorgzame...

Anne was vijf jaar en haar wereld bestond uit pure emoties. Verdriet liet haar tranen stromen zonder schaamte, maar terwijl ze opgroeide…